Tuesday, September 06, 2005

Promotion Blues

Ginulantang kaming mga kaguruan sa UP Dept. of Filipino ng isang memo:
1. i-update ang curriculum vitae
2. basahin ng guidelines for merit promotion
3. ayusin bawat taon ang mga publikasyon, awards, lectures
4. bilangin ang mga nagawa, bawat semestre, bawat taon
5. sumahin lahat nang nagawa
6. sa tulong ng calculator, alamin kung karapat-dapat kang i-promote ngayong taon

Tila patak ng ambon ang memo na ito. Himala. May promotion sa UP! Totoo ang himala. May memo.

Hilong talilong kami. Gusto naming ma-promote. Taong 2000 pa yata nang huli kaming maambunan ng grasya ng National Budget. Tumaas ang presyo ng langis at ng mga bilihin. Ang labandera namin, humihingi ng umento. Mabuti pa siya, may karapatang magreklamo. Kesyo, tumaas na ang bayad sa kuryente, tubig, at sabon. Kaming mga kaguruan, nananatiling tahimik, naghihintay ng biyaya mula sa gobyerno.

Linggo pa lamang, nagtext na ako sa kaibigang guro. "Gagawin mo ba?" text ko. "Dapat!" sabi niya. Kaya, sa pagitan ng malalakas na kulog at nakahihindik na kidlat, isinaayos ko ang aking curriculum vitae. Baka may nalimutan akong tula o kuwento na nalathala. Kailan kaya ako nagsalita sa mga eskuwelahan sa Angono? Ano ba ang aking nagawang serbisyo sa unibersidad? May committee work ba ako? Saan ba akong naging delegado sa mga kumperensiya? Sa mga panahong iyon, gusto kong tawagin si Garci para dagdagan niya ng puntos ang aking merit promotion form.

Lunes ng umaga, nagtagpo kami ni Bb. E sa bangko. Sabi ko, "nagbilang ka na?"

Sagot niya, "Kailangan ba?"

Naisip ko, hindi trabaho ng bawat guro ang magbilang ng kanilang ginawa. Trabaho ito ng HRDO. Trabaho ito ng APC (Academic Personnel Committee). "Bakit sa atin ipinapagawa?" bigla kong nasabi. "Para naman tayong humihingi ng limos. Paano kung mandaya tayo? Uso kaya ang dagdag bawas."

Hello, Garci! Saka kami nagtawanan sa aming kalunos-lunos na kalagayan.

Pagdating sa Faculty Center, katawa-tawang nakaharap sa kanilang mga laptop at computer ang mga guro. Sige, revise ng resume. Sige, mag-cut and paste ng mga datos. Sige, magtanong kung saan nalathala ang kanilang tula. Sige, kalkalin ang Faculty Service Record. Holiday sa pagtuturo. Masasaya naman ang estudyante. Wala silang pasok. (Para hindi halata, mas magandang pakinggan na "reading day" o "library work" ngayon.)

Nasaan sina Sir at Ma'am?

Nakakahiya. Paano kung silipin kami ng mga estudyante? Para kaming nagbibilang ng mga boto para sa aming sarili. Kami namang mga guro sa arte at literatura ay mahihina sa numero. Bakit may hawak na calculator si Sir, susukatin kaya niya ang mga pantig sa bawat taludtod ng tula?

Mabuti sana kung may susukatin. Sa mga narinig ko, kulang ang pondo para sa promotion ngayon. Sa isip ko, "bakit may call for promotions?" Nakakapanghina ng loob.

Sabi nila, kaya nga kaunting steps lang ang maibibigay. Maximum na ang three steps. Diyos ko, ilang taon na ba akong Assistant Professor I? Nagpalit na ang mga modelo ng cellphone, iyon pa rin ang aking ranggo. Ni hindi pa ako napro-promote dahil sa aking merit. Hindi naman ako deadwood (driftwood, sabi ng ilan). Sineryoso ko naman ang publish or perish. Magtatapos na ako ng PhD. Naglagalag naman ako para magdeliver ng mga lectures. Nagkakalibro naman ako. Nasasaantolohiya rin naman.

Sa madaling sabi, kaming mga guro sa isang national at state university ay mag-aagawan sa mga mumo at butil. Mag-aaway-away ang mga guro para tumaas kahit isang hakbang sa kanilang kalunos-lunos na ranggo. Nagtanong si Prop. W, "Magkano ba ang itataas ng aking suweldo kapag napromote ako ng isang step?"

"90 pesos!"

Gusto kong magmura.

Naiinggit ako kina Prop. JCR na deadma sa pagbibilang. Gusto ko sanang gawin iyon: "BAKIT BA AKO MAGBIBILANG? KAYO ANG MAGBILANG! KUNG IPROPROMOTE, IPROMOTE. KUNG HINDI, DI HUWAG!"

Pero alam kong hindi ko magagawa iyon. Kasalanan ko sa sarili ang pabayaan ang pagbibilang. Baka ako pa ang kanilang sisihin kapag nagreklamo akong hindi ako umaangat sa posisyon.

Gusto kong gawin ang mga sumusunod:
1. Ma-eenrol na ako ng Nursing o Caregiving
2. Lilipat ako ng unibersidad na may mataas na sahod
3. Magti-TNT na ako
4. Isusuko ko na ang aking citizenship. Hello, New Zealand! Hello, Canada!
5. Magtitinda ako ng cellcard at load sa harap ng FC (dagdag kita)
6. Sasali ako sa Game Ka Na Ba? o sa Laban o Bawi sa Eat Bulaga!
7. Mag-aaply akong factory worker sa Taiwan

Bakit hindi? Magandang materyal sa pagsusulat ang bagong mundo.

Hindi naman sa mukha kaming pera. Noong pumasok ako sa UP, sabi sa akin ng nag-interview, habang nakatingin sa aking resume, "Maliit ang suweldo dito ha!"

Noo'y idealistiko pa ako. Gusto kong magbayad-utang sa Unibersidad. Dito ako nag-aral mula elementarya hanggang PhD. Gusto kong tumulong sa ikauunlad ng iskolar ng bayan.

Pero mahalaga pa rin ang pera. Kahit papaano. Kahit kakaunti. Basta sapat. Basta hindi magiging kaawa-awa ang mga faculty ng UP.

Humihingi ng umento ang aking labandera. Gusto ko muling magmura.

Sana, sa lalong madaling panahon, matutunan kong maglaba ng sariling pantalon at kamiseta.

3 Comments:

Blogger ulanmaya said...

awww... sana sa iyong pagcompile ng mga accomplishments, maging proud ka sa collection na yan. kung iba pa'ng gumawa, baka may mali or makalimutan pa sila.

8:17 AM  
Blogger gilliane said...

ay naku! nararapat ka lang ipromote kapatid...sa mga na-achieve mo na eh long overdue na nga yan.

itutuloy ba natin ang pagpunta sa New Zealand? Game ako dyan

9:10 PM  
Blogger nasadulongdila said...

naku, tatapusin ko muna ang PhD ko bago ako mag-alsa balutan. malapit na! makapaghihintay ang new zealand

11:56 PM  

Post a Comment

<< Home